Impulsy pochodzące z życia i dzieła Jana Kalwina wciąż aktualne w naszej pracy

  1. Kościół w Genewie został w dużej mierze (od 1/4 do 1/3) zasilony przez uchodźców z Francji. Przez całe życie, ale szczególnie po 1548 roku Kalwin opiekował się uchodźcami, podobnie jak sterował reformą Kościoła we Francji.
    Mamy świadomość 3 strumieni tworzących nasz Kościół: rodzimy – polski, czeskobraterski, spolonizowanych imigrantów. Aktualnie prowadzimy duszpasterstwo dla Koreańczyków i Chińczyków.
  2. Pobożność pielgrzymów. Uciekinierzy w czasach Kalwina szczególnie odczuwali i żyli w świadomości, że tu, na ziemi nie mają długotrwałego schronienia.
    Kościół E-R ma także świadomość communio viatorum (ci, którzy są w drodze).
    Chcemy kierować się ku celowi, którym jest Boża Prawda.
    Poszukiwanie tej prawdy każdy musi zacząć od siebie, od swojego nawrócenia, od modlitwy do Ducha z prośbą o Jego dary. Uwolniony od troski o moją własną duszę (BO: wiem komu zawierzyłem!) mogę zająć się pomocą dla bliźniego – tak jak Kalwin w Genewie i w całej Europie.
  3. Z Kalwinem Łączy nas rozumienie Pisma Świętego. Przekonanie, że całe Pismo składa świadectwo o Chrystusie, czyli Mesjaszu, Zbawicielu.
    I chcemy pamiętać, że jest związek „w drugą stronę”: dzięki światłu Ducha, Jezus Chrystus, Zbawiciel świata i Zbawiciel człowieka mówi do mnie przez całe Pismo Święte.
    I ochoczo przytakujemy Kalwinowi, że w całym Piśmie Świętym odwieczna i nieodmienna wola Boga – realizacji planu zbawienia po planie stworzenia – jest przedstawiona człowiekowi tak, by mógł ją zrozumieć.
  4. Chcemy towarzyszyć Kalwinowi w Kościele E-R gdy naucza o potrzebie cierpliwości w wędrownej szkole Jezusa, najlepszego nauczyciela i gdy naucza o potrzebie wytrwałości na drodze wiary.
    Wiadomo, że zarówno pojedynczy chrześcijanin, jak i społeczność może się znaleźć w sytuacji „tymczasowego ucisku”.
    Od Kalwina chcemy się uczyć integralności: nauczania z praktyką życia codziennego w Kościele.
  5. „Powrót do źródeł” w wykonaniu Kalwina był bardzo autentyczny. Naprawdę znał języki oryginalne Biblii. Naprawdę znał literaturę opracowaną przez Ojców Kościoła. Znał tę literaturę tak dobrze, że w dysputach teologicznych mógł cytować całe akapity. Było to wynikiem zarówno jego wyjątkowych zdolności, świetnej pamięci, umysłu wyćwiczonego w retoryce prawniczej ale i głębokiego zainteresowania – osobistego przeżywania prawd wiary których poszukiwał. A jego nawrócenie?
    Na pewno nie chodziło mu o jakieś spory konfesyjne, ale było to nawrócenie Do Biblii, DO BOGA.
  6. Warto próbować poznać, co się wydarzyło tuż przed „wygnaniem z Genewy”, warto pytać: na czym naprawdę polegał jego błąd i czy był to błąd. Nie wystarczy powiedzieć, że mieszkańcy Genewy byli źli i głupi. Może ta przygoda wskazuje i uczy, że nie można próbować być „papieżem” reformowanego Kościoła? Może bywa coś takiego jak „zachłyśnięcie się” autorytetem pośród ludzi. Może właśnie dlatego taki nacisk kładł później na odpowiedzialność postępowania.
  7. Pobyt w Strasburgu jako szkoła dyskusji o ustroju Kościoła, ustroju takim, który by odzwierciedlał teologię reformowaną, a więc – gremia podejmują decyzję, nie ma hierarchii, jak najwięcej funkcji pełnionych z wyboru przez zgromadzenia wiernych, służba i świadectwo Kościoła uporządkowane, bo realizowane poprzez 4 urzędy w Kościele – dodajmy urzędy równoważne sobie, ale różniące się zakresem odpowiedzialności, ze względu na czasokres powołania:
    – słudzy Słowa Bożego,
    – starsi Kościoła lokalnego,
    – diakoni,
    – nauczyciele teologii i religii.
  8. Kwestia roku jubileuszowego. Potrzeba samokrytyki w K.E-R.
    Chcemy go przeżywać zarówno po to, by przypomnieć wzorzec pobożności, myśl teologiczną budowaną w łączności z nauczaniem Ojców Kościoła, jak i samokrytycznie musimy badać, czy nie jest przypadkiem tak, że w historii, „gdzieś po drodze” – jako Kościół, jako społeczność – w czymś zawiedliśmy. Może brak polskiego tekstu Institutio, może jakiś inny brak spowodował tak nikłe efekty kalwinizmu w Polsce?
  9. Rok jubileuszowy – potrzeba samokrytyki w rodzinie reformowanej. Trzeba pamiętać o „okresie błędów i wypaczeń”.
    Sytuacja w Irlandii Północnej,
    Sytuacja w Republice Południowej Afryki.

Copyright © 2007-2019
Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP.
All Rights Reserved.

To niewielkie informacje, nazywane ciasteczkami (z ang. cookie – ciastko), wysyłane przez serwis internetowy, który odwiedzamy i zapisywane na urządzeniu końcowym (komputerze, laptopie, smartfonie), z którego korzystamy podczas przeglądania stron internetowych.

W „cookies”, składających się z szeregu liter i cyfr, znajdują się różne informacje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania serwisów internetowych, np. tych wymagających autoryzacji – m.in. podczas logowania do konta pocztowego czy sklepu internetowego.

Więcej: http://wszystkoociasteczkach.pl

Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP
Al. "Solidarności" 76A
00-145, Warszawa
mazowieckie, Polska
mail: reformowani@reformowani.pl
Telefon: 48 22 831-45-22
Faks: 48 22 831-08-27